Wielka Nowenna Pompejańska w intencjach Matki Bożej: 3.05-25.06.2021 – link do zapisów

Zapraszamy wszystkich chętnych do zaangażowania się w Nowennę Pompejańską w intencjach Matki Bożej

od 03 maja 2021 roku
(Święto Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski)
do 25.06. 2021 roku
(40-ta rocznica objawień Królowe Pokoju w Medjugorie)

Sposób odmawiania Nowenny Pompejańskiej w grupach:
(codziennie przez 54 dni wybraną część lub części Różańca)
w dniach 3 maja – 25 czerwca 2021)

Link do zapisów: https://wobroniewiaryitradycji.com/2021/04/05/wielka-nowenna-pompejanska-w-intencjach-matki-bozej-3-05-25-06-2021/

Opublikowano Aktualności | Dodaj komentarz

Pokuta narodowa o ocalenie Polski i całego świata z błogosławieństwem ks. bpa Stanisława Jamrozka

INTENCJA:
1) Na wynagrodzenie za świętokradztwa przeciwko Eucharystii i profanacje Najświętszego Sakramentu
2) Przez Niepokalane Serce Maryi prosząc o Tryumf Jej Niepokalanego Serca z prośbą o całkowitą ustawową ochronę życia od poczęcia do naturalnej śmierci w naszej Ojczyźnie

Link do wpisu i zapisów na listopad i grudzień:>>> kliknij<<<

Opublikowano Aktualności | Możliwość komentowania Pokuta narodowa o ocalenie Polski i całego świata z błogosławieństwem ks. bpa Stanisława Jamrozka została wyłączona

Poznaj historię ojca Petera Rookeya, autora znanej na całym świecie „Modlitwy o cud”!

Ojciec Peter Rookey jest autorem słynnej Modlitwy o cud, którą rozpowszechniał i zalecał zgłaszającym się do niego cierpiącym. Osoby podejmujące tę modlitwę często doświadczały przemiany całego swojego życia.

Ta książka to historia niezwykłego kapłana, dzięki któremu tysiące ludzi
na całym świecie otrzymały łaskę uzdrowienia

Ojciec Peter Mary Rookey OSM był człowiekiem głębokiej modlitwy i prawdziwego zawierzenia. Na całym świecie posługiwał darem uzdrawiania zarówno duszy, jak i ciała. Do biura Międzynarodowej Posługi Miłosierdzia, które założył, codziennie napływały liczne listy ze świadectwami otrzymania łask dzięki jego modlitwie. Wierni czekali w kolejce przez wiele godzin, by móc uczestniczyć we Mszy Świętej i nabożeństwie o uzdrowienie prowadzonym przez o. Rookeya.
Książka Kathleen E. Quasey jest zapisem duchowej podróży o. Rookeya, który odpowiadając Bogu „tak”, dojrzewał do niezwykłego charyzmatu uzdrawiania. Ojciec Peter barwnie opowiada o swoim życiu wiarą. Daje także praktyczne wskazówki, jak poprzez zaufanie Bogu otworzyć się na dar uzdrowienia i przezwyciężenia problemów. Poruszającym dodatkiem jest zbiór listów ze świadectwami uzdrowień fizycznych, psychicznych i duchowych.

Modlitwa o Cud śp. Peter Mary Rookey OSM

Panie Jezu, staję przed Tobą taki jaki jestem. Przepraszam za moje grzechy, żałuję za nie, proszę przebacz mi. W Twoje Imię przebaczam wszystkim, którzy cokolwiek uczynili przeciwko mnie. Wyrzekam się szatana, złych duchów i wszelkich ich dzieł. Oddaję się Tobie Panie Jezu całkowicie, teraz i na wieki. Zapraszam Cię do mojego życia, Jezu. Przyjmuję Cię jako mojego Pana, Boga i Zbawiciela. Uzdrów mnie, odmień mnie, wzmocnij moje ciało, duszę i ducha. Przybądź Panie Jezu, obmyj mnie Swoją Przenajdroższą Krwią i napełnij mnie Swoim Duchem Świętym. Kocham Cię Panie Jezu. Uwielbiam Cię Jezu. Dziękuję Ci. Chcę podążać za Tobą każdego dnia mojego życia. Amen.
Maryjo Matko moja, Królowo Pokoju, Święty Peregrynie Patronie chorych na raka, Wszyscy Aniołowie i Święci, proszę przyjdźcie mi z pomocą. Amen.

Odmawiaj tę modlitwę z wiarą, bez względu na to jak się czujesz. Kiedy dojdziesz do takiego stanu, że będziesz szczerze pojmował każde słowo całym swoim sercem, doznasz duchowej łaski. Doświadczysz obecności Jezusa i On odmieni całe twoje życie w bardzo szczególny sposób. Przekonasz się.

P.M. Rookey OSM, Modlitwa o cud, Imprimatur dla wersji angielskiej: ks. bp Francisco Maria Aguilera González, biskup pomocniczy Meksyku (Chicago, Illinois, USA, Servite Fathers, 1993).

Ksiądz Piotr Glas napisał specjalną rekomendację o tej książce:

Ojca Petera Rookeya nie poznałem osobiście, zmarł podczas jednego z moich pobytów w Chicago. Doświadczył on w swoim życiu wiele upokorzenia i cierpienia, ale to właśnie przez jego posługę i oddanie Bóg mógł czynić wielkie rzeczy. Znam jego słynną Modlitwę o cud i często się nią modlę. Ojciec Rookey był jednym z największych świadków autentycznej katolickiej odnowy charyzmatycznej. Wiele się od niego nauczyłem. Do dziś używam jego ornatu, który przechowuje w mojej zakrystii.

fragment książki
(za pozwoleniem Wydawnictwa Esprit)

Łaska przebaczenia jest konieczna do uzdrowienia. Dusza, która pragnie głębokiego duchowego uzdrowienia, może najpierw potrzebować dokładnego przypomnienia sobie i przebaczenia ludziom i sobie samej wszystkich złych zachowania, jakie ją dotknęły, pozostawiając zranienia w pamięci. Więzy urazów, lęk, silne emocje, szczególnie złość i zazdrość, niesakramentalne związki seksualne, chciwość i patologiczne relacje mogą związać duszę z przeszłością, sprawiając jej duchowy zastój i jednocześnie powracające cierpienie. Nierozstrzygnięte historie rodzinne związane z przemocą fizyczną, psychiczną lub emocjonalną, uzależnienia, rozwód, poronienie, aborcja, materializm, karierowiczostwo i kwestie związane ze sprawowaniem kontroli w relacjach pośród innych przyczyn cierpienia mogą prowadzić do okresów życiowego chaosu i grzesznych zachowań. W takim stanie dusza częstokroć krzywdzi siebie samą i innych. 

Ojciec Rookey wie, że nieuleczone zranienia mogą prowadzić do trwającego latami niezdrowego i bezproduktywnego stylu życia oraz niestabilnej osobowości. Mogą pojawić się skrajne objawy lenistwa lub przepracowywania się, emocjonalny dystans lub furia, niezdolność do zaufania, manipulowanie relacjami czy styl życia będący kopią pierwotnych dysfunkcyjnych wzorców i tym podobne.  
Przez zranienia fizyczne, psychiczne i duchowe inne złe siły duchowe mogą wejść do czyjegoś życia, wzrastać w nim, a nawet nim zawładnąć.
Moce szatańskie mogą się pojawić w czyimś życiu przez aktywne uczestnictwo w praktykach okultystycznych (w tym voodoo, przekleństwa, tajemne rytuały gangów i bractw, szczególnie masonerii, Wicca, magia, spirytualizm New Age, msze satanistyczne, a także bardziej popularne: karty tarota, tablice ouija, horoskopy, seanse spirytystyczne i czytanie z dłoni). Jakiekolwiek sposoby oddawania przez duszę kontroli nad swoją wolą innym siłom duchowym, organizacji lub człowiekowi są niebezpieczne.
Często ci, którzy uczestniczyli w tych praktykach, nawet tylko dla zabawy, nie zdają sobie sprawy, że siły duchowe raz wpuszczone mogą zostać i rozwijać się, przenosząc negatywny wpływ z pokolenia na pokolenie.

(…) zanim nastąpi uzdrowienie, najpierw trzeba poprosić Boga o pomoc. Musimy otworzyć drzwi naszych serc, aby wpuścić Bożą obecność, ponieważ Bóg zawsze szanuje naszą wolną wolę i nie wejdzie w nasze życie, jeśli nie zostanie do niego zaproszony.
Kiedy dusza podejmuje formalną decyzję, aby zaprosić Boga do swojego życia, ważne jest, aby była odpowiednio przygotowana na spotkanie z Jego świętą obecnością. Często, kiedy jakaś osoba zwraca się do o. Rookeya z prośbą o uzdrowienie, on mówi: „Najpierw idź do spowiedzi”. Sakrament spowiedzi jest szczególnie ważnym obrzędem, ponieważ jest to pierwszy krok w poszukiwaniu i identyfikowaniu źródeł niepokoju; jest narzędziem przygotowywania oraz otwierania serca i woli na doznanie uzdrawiającej obecności Boga.
Wielu ludzi, którzy latami się nie spowiadali, przez zachętę o. Rookeya znajduje odwagę, aby znaleźć kapłana, który wysłucha ich i uzdrowi mocą Miłosierdzia Chrystusa. Przez ten
sakrament dusza oczyszcza się tak, że może zostać pokazana w swej najczystszej postaci naszemu Panu…

O książce: www.esprit.com.pl

Opublikowano Aktualności | 42 Komentarze

„Wyrok na niewinnych” – film z Jonem Voightem wzbudza ataki lewicy

W Stanach Zjednoczonych szykuje się nie mniejsza burza niż ta sprzed dwóch lat, gdy do amerykańskich kin wprowadzano film „Nieplanowane”. Kolejny reżyser odważył się wyłamać z hollywoodzkich standardów politycznej poprawności i stworzył obraz o jednej z najgłośniejszych batalii sądowych w dziejach Ameryki – sprawie Roe kontra Wade. Toczyła się ona przed Sądem Najwyższym blisko 50 lat temu, a wyrok w niej zadecydował o legalizacji aborcji w USA. Fabuła odbiega jednak od narracji przez lata podtrzymywanej w mediach i popkulturze, którą na ten temat wylansowali proaborcyjni aktywiści.

– Oto fakty na temat tego, co się wydarzyło. Pokazujemy tylko, jak było. Jedynie prawdę – odpowiada na zarzuty o jednostronny przekaz w swoim dziele Nick Loeb, twórca scenariusza i reżyser „Roe v Wade” (w Polsce dzieło jest już zapowiadane przez dystrybutora pod tytułem „Wyrok na niewinnych. Sprawa Roe przeciw Wade”). A prawda jest druzgocąca dla aborcjonistów. Niewiarygodnie bezczelne fałszowanie danych na potrzeby manipulowania opinią publiczną i sądem, bezkrytyczne podejście mediów, które bez weryfikacji publikowały wymyślane przez działaczy pro-choice na kolanie statystyki dotyczące nielegalnych aborcji czy zgonów podczas nich, przedmiotowe wykorzystanie Jane Roe w celach procesowych, wreszcie biznesowe motywacje liderów aborcyjnych grup nacisku – to tylko niektóre fakty przedstawione w filmie. Jeśli dodamy do tego choćby takie sceny jak ta, w której Margaret Sanger, założycielka niechlubnej sieci klinik aborcyjnych Planned Parenthood, przemawia na wiecu Ku-Klux-Klanu, przekonując słuchaczy, że aborcja jest dobrym narzędziem do zmniejszenia populacji czarnych, nie ma się co dziwić, że obraz wzbudza wściekłość lewicy.

Podobnie jak w przypadku „Nieplanowanych”, film miał już kłopoty na etapie produkcji. Część ekipy filmowej pod wpływem środowiskowej presji wycofała się z realizacji w trakcie zdjęć. Tradycyjnie twórcy byli blokowani w mediach społecznościowych. Kierownicy produkcji spotykali się z odmową wynajmu lokalizacji do kręcenia scen. Doszło nawet do kuriozalnej sytuacji, że podczas lunchu „aresztowano” ekipie sprzęt filmowy. Gdy to stało się już nieznośne i zagrażało dokończeniu projektu, twórcy podjęli decyzję, by film kręcić… w konspiracji, pod zmienionym tytułem.

Nie wydaje się jednak – co również jest stosowaną metodą – że dzieło to da się „zamilczeć”. Choćby ze względu na dobrą obsadę, z laureatem Oscara Jonem Voightem na czele. Grający Warrena E. Burgera, przewodniczącego Sądu Najwyższego, 82-letni aktor jest bez wątpienia twarzą i największą gwiazdą produkcji. Prywatnie to jeden z nielicznych hollywoodzkich aktorów, który przyznaje się do wyznawania konserwatywnych wartości. W główną rolę, doktora Bernarda Nathansona, ginekologa, który przeprowadził 70 000 aborcji i odegrał znaczącą rolę w procesie Roe v Wade, a kilka lat później nawrócił się i stał się twórcą głośnego filmu „Niemy krzyk”, wciela się sam reżyser Nick Loeb. Loeb w wywiadzie dla „Hollywood Reporter”, zapytany, dlaczego podjął ten temat, w bardzo osobistym tonie wyznał, że sam stracił dwójkę dzieci w wyniku aborcji, po czym dodał:

Im bardziej się starzeję, tym bardziej żałuję. Gdybym miał wtedy tę wiedzę, którą posiadam teraz, nie doszłoby do tego. Każdego roku śnię o moich dzieciach w takim wieku, w jakim byłyby teraz. Te sny zaczęły się wiele lat temu i jest to dla mnie duży ciężar emocjonalny.

Przedpremierowy pokaz filmu miał miejsce kilka tygodni temu na Konferencji Konserwatywnej Akcji Politycznej w Orlando, na której pierwsze przemówienie po ostatnich wyborach wygłosił Donald Trump. Bilety wyprzedały się do ostatniego miejsca. Mimo pandemii i faktu, że w wielu stanach kina są nadal zamknięte, amerykańska premiera „Roe v Wade” odbędzie się nieprzypadkowo w Wielki Piątek 2 kwietnia. Czy spotka się z próbami blokady i podobnym atakiem jak „Nieplanowane”? Zapewne. Film – choć dotyka historii sprzed 50 lat – w znacznie większym stopniu niż dzieło Konzelmana i Solomona jest demaskatorski dla środowisk aborcyjnych. Podobnie może być w Polsce, gdzie dodatkowo dochodzi kontekst wydarzeń ostatnich miesięcy, w tym niespotykanej agresji środowisk aborcyjnych. To właśnie o takich środowiskach i takich zachowaniach w dużej mierze opowiada to dzieło. Czy tak będzie, przekonamy się już 18 kwietnia, bo Polska będzie drugim po Stanach Zjednoczonych krajem, w którym widzowie będą mogli zobaczyć produkcję, do tego – ze względu na zamknięte kina – w szerokiej, bo internetowej dystrybucji.

„Wyrok na Niewinnych. Sprawa Roe przeciw Wade” (org. „Roe v Wade”), rok prod. 2020, USA, 108 min, scenariusz i reżyseria: Nick Loeb i Cathy Allyn, w rolach głównych: Jon Voight, Nick Loeb, Robert Davi, Stacey Dash, William Forsythe, Steve Gutenberg, John Schneider

Opublikowano Aktualności | 128 Komentarzy

Ks. prof.Tadeusz Guz: Czy koniec świata jest już bliski ?

Słuchać, słuchać i jeszcze raz słuchać!!!
Na śniadanie, obiad i na kolację – aż dotrze!

Opublikowano Aktualności | 41 Komentarzy

Zapraszamy na sierpniową pielgrzymkę do Medjugorie

Pielgrzymka do Medjugorje + Dubrovnik
18.08-26.08.2021

W dniu 16 kwietnia, we wspomnienie świętej Marii Bernadetty Soubirous mam radość poinformować Was, że w dniach 18-26 sierpnia odbędzie się pielgrzymka do Medjugorie, podczas której zawitamy do chorwackiego Lourdes – do Vepric

Odwiedzimy Surmanci, Tihaljinę,, Mostar i Dubrownik (program przewiduje nie tylko spacer po Stradum – najbardziej znanej ulicy miasta, lecz również rejs statkiem po Adriatyku)

Termin: 18.08-26.08.2021

Koszt: 650 zł + 200 euro

DZIEŃ 1:
Trasa I:Biała Podl. 4.30, Międzyrzec Podl.5.00, Siedlce 6:00, Zakręt 7:00, Warszawa 7:30 Dw. Zach, Mszczonów 8:00, Piotrków Tryb. 10:00, Częstochowa 11:30.

Trasa II: Chełm 4:00, Lublin 5:30, Puławy 6:30, Zwoleń 7:00, Radom 8:00, Piotrków Tryb. 10:00, Częstochowa 11:30  Przejazd tranzytowy przez Słowację, Węgry, Chorwację na terytorium Bośni i Hercegowiny, gdzie znajduje się miejsce objawień Matki Bożej w MEDJUGORIE
2 DZIEŃ:
Śniadanie, zwiedzanie miejsc związanych z objawieniami Matki Bożej

Obiadokolacja, uczestnictwo w modlitwie różańcowej Mszy św.,  modlitwie o uzdrowienie duszy i ciała w parafialnym kościele św. Jakuba w Medjugorie
DZIEŃ 3-6:  śniadanie – każdego dnia udział w bloku nabożeństw wieczornych, Adoracji Najświętszego Sakramentu. Droga  Krzyżowa na GÓRZE KRIŻEVAC;
Modlitwy na GÓRZE OBJAWIEŃ – PODBRDO,
Spotkanie w OAZIE CENACOLO–WIECZERNIKU z młodzieżą ze Wspólnoty Cenacolo, którzy opowiadają jak poprzez wiarę i pracę uwolnili się z różnego typu uzależnień i nałogów.

Spotkanie ze Wspólnotą Błogosławieństw poświęcone zawierzeniu swojego życia Matce Bożej.
Spotkanie w zamku z Patrickiem i Nancy byłymi kanadyjskimi multimilionerami. W miarę możliwości spotkania z osobami widzącymi Matkę Bożą; ewentualnie z zakonnikami  pracującymi w Sanktuarium Królowej Pokoju.
Wyjazd nad Wodospady znajdujące się w pobliżu Medjugorie.  Wyjazd do  TIHALINY – udział we Mszy św.
Wyjazd do SURMANCI, gdzie znajduje się ikona Jezusa Miłosiernego.
Wyjazd do zabytkowego MOSTARU– miasta znajdującego się na liście UNESCO, gdzie główną atrakcją a jest Stary Most – kamienny most przewieszony nad rzeką Neretwą wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Zakup regionalnych  pamiątek. 
DZIEŃ 7: Śniadanie.  Przejazd do urokliwego , zabytkowego,znajdującego się również na liście   św UNESCO miasta DUBROWNIK – Stare Miasto w Dubrowniku to najpiękniejsze miasto Chorwacji i jedno z najpiękniejszych miast na świecie. Spacer po Stradum – najbardziej znanej ulicy miasta, gdzie znajdują się  liczne atrakcje turystyczne i zabytki, oraz piękne kościoły i katedry. Rejs statkiem po Adriatyku (panorama Dubrownika). Msza św w Dubrowniku lub powrót do Medjugorie na blok nabożeństw wieczornych.
8 DZIEŃ: Śniadanie. Wyjazd w drogę powrotną. Suchy prowiant na drogę.
9 DZIEŃ – 26.08.2021 ŚWIĘTO MATKI BOŻEJ CZĘSTOCHOWSKIEJ –MSZA ŚW NA JASNEJ GÓRZE
Udział we Mszy św. dziękczynnej za dar pielgrzymowania.

Więcej szczegółów na maila lub: kliknij

Opublikowano Aktualności | 2 Komentarze

Scott Hahn o Benedykcie XVI: Nigdy wcześniej w historii Kościoła nie było takiego papieża!

Pontyfikat papieża Benedykta XVI często kojarzy się nam przede wszystkim z jego nadzwyczajną abdykacją. Warto jednak zauważyć, że okres sprawowania przez niego urzędu Piotrowego to czas, gdy Kościołowi przewodził wyjątkowej klasy teolog, odznaczający się szczególnie dojrzałym, katolickim rozumieniem Pisma Świętego. O niezwykłej głębi myśli biblijnej papieża emeryta, pisze prof. Scott Hahn w książce “Przymierze i komunia. Teologia biblijna papieża Benedykta XVI”

Geniusz na stolicy Piotrowej

Nigdy wcześniej w historii Kościoła katolickiego nie podniesiono do godności papieskiej światowej klasy teologa biblijnego. Dzięki wyborowi Josepha kardynała Ratzingera 19 kwietnia 2005 roku na katedrze Piotrowej zasiadł jeden z najsubtelniejszych umysłów teologicznych świata. Był on publicznie znanym intelektualistą, od dawna zaangażowanym w dyskusję na temat najważniejszych zagadnień współczesnej epoki, a zwłaszcza kluczowych relacji między wiarą i rozumem, wolnością i prawdą oraz historią i dogmatem.

Pontyfikat Benedykta XVI w stopniu nieznanym być może od czasów średniowiecznego papieża Grzegorza Wielkiego nosił znamię indywidualnej teologii biblijnej. Jego nauczanie duszpasterskie ma charakter głęboko biblijny, a ponadto wykazuje on olbrzymią troskę o autentyczną interpretację Pisma Świętego.

Dla Benedykta Kościół żyje, działa i czerpie istnienie ze Słowa Bożego – przez które wszystko zostało na początku stworzone; to dzięki niemu oblicze Boga objawiło się w ciele Jezusa Chrystusa, a nowe przymierze Boga uzyskuje świadectwo o sobie w natchnionych tekstach Pisma Świętego i staje się obecne w Boskiej liturgii.

Pełnia katolickiej odnowy biblijnej

Znajomość tekstów biblijnych, patrystycznej tradycji interpretacyjnej i odkryć naukowych z dziedziny historii i literatury jest u Benedykta dowodem pełnego rozkwitu katolickiej odnowy biblijnej, której kulminacją była konstytucja Soboru Watykańskiego II o objawieniu Bożym Dei Verbum. Sam Ratzinger, jako młody teolog, uczestniczył w opracowywaniu roboczej wersji tego dokumentu soborowego. Jakkolwiek pierwsza połowa XX wieku cechowała się pojawieniem się trzech ruchów odnowy – biblijnego, patrystycznego i liturgicznego, to ich omówienie spotykamy już w Dei Verbum. W teologii Benedykta zostały one zintegrowane i skoordynowane.

W stopniu wyższym niż jakikolwiek inny teolog jego czasów Benedykt wykłada teologię biblijną, będącą syntezą współczesnych metod naukowych z teologiczną hermeneutyką egzegezy duchowej, która pojawiła się u autorów nowotestamentalnych oraz komentatorów epoki patrystycznej i trwa w całej Tradycji Kościoła. W istocie rzeczy w ostatnim stuleciu – a może nigdy – nie było innego teologa katolickiego, którego teologia byłaby tak głęboko rozwinięta i zintegrowana w kategoriach na wskroś biblijnych.

W rosnącym zbiorze literatury pomocniczej poświęconej myśli i wizji teologicznej Benedykta pozostało to jednak w dużej mierze niedostrzeżone. Sam Benedykt określił swoją teologię jako stojącą „pod znakiem Biblii”. Mimo to nawet najlepsze z najnowszych prac poświęcają niewiele uwagi – jeśli w ogóle – temu wymiarowi jego twórczości.

Tekst został opracowany na podstawie książki prof. Scotta Hahna “Przymierze i komunia. Teologia biblijna papieża Benedykta XVI”, wydawnictwo Esprit

Opublikowano Aktualności | Otagowano | 26 Komentarzy

Przygotowanie do zawierzenia św. Józefowi na podstawie książki ks. Mateusza Dudkiewicza „Serce Ojca”

Na kanale Wydawnictwa Esprit trwa przygotowanie do zawierzenia św. Józefowi, na podstawie książki ks. Mateusza Dudkiewicza „Serce Ojca” i codziennie są publikowane filmiki z przygotowaniem

Marek Zaremba i ks. Mateusz Dudkiewicz zapraszają na odbycie 26-dniowych rekolekcji odnowy serca, w których nauczycielem i przewodnikiem ma być św. Józef – wzór prawdziwego mężczyzny. Odwołując się do wezwań Litanii do św. Józefa, nauczania papieża Jana Pawła II oraz papieża Franciszka, uczą podążania do świętości drogą Cieśli z Nazaretu

Całe rekolekcje dostępne w książce „SERCE OJCA”: https://bit.ly/2PsA2sy

Fragment książki
(za pozwoleniem Wydawnictwa Esprit)

Ks. Mateusz:
Święta Maryja
Oblubienica Józefa. Dziewica i Matka

Święty Józef zupełnie inaczej musiał sobie wyobrażać ich wspólne życie. Mimo to wziął Maryję do siebie razem z całą tajemnicą Jej macierzyństwa, razem z Synem, który przyszedł na świat za sprawą Ducha Świętego, aby odkupić swój lud.
Maryję i Józefa łączy nie tylko ich wspólna miłość, ale także posłuszeństwo wobec woli Bożej – otwartość i zgoda na Boże plany.
Uczmy się od serca Józefa gotowości do rezygnacji ze swoich planów i wyobrażeń. Naśladujmy otwartość i zgodę na Bożą wolę, która jest zaproszeniem do realizacji nowych, zaskakujących scenariuszy miłości.

Marek:
To nie my wyświadczamy Matce Bożej przysługę, kiedy się Jej oddajemy, ale Ona wskazuje nam Boże miłosierdzie i łaskę, kiedy pragnie nas przyjąć. Zawierzenie się Maryi oraz św. Józefowi jest dla nas wielkim darem, który należy przyjąć z wdzięcznością. Nasz niebieski Ojciec powierzył ich opiece swojego Syna!  Serce Józefa uczy nas, że prawdziwa miłość ma w sobie coś z przyjaźni, o którą stale musimy zabiegać. Troszcząc się o Maryję, wskazuje, że miłość jest czymś ukrytym, nadprzyrodzonym i dynamicznym. Serce kochające spogląda uważnie w przyszłość, nie ignorując teraźniejszości – znosi wszelkie przeciwności dla większej chwały Bożej.

Św. Jan Paweł II:
„Powołany na Opiekuna Zbawiciela «Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie» (Mt 1, 24). Czerpiąc inspirację z Ewangelii, Ojcowie Kościoła już od pierwszych wieków podkreślali, że św. Józef, który z miłością opiekował się Maryją
i z radością poświęcił się wychowaniu Jezusa Chrystusa, także dziś strzeże i osłania Mistyczne Ciało Odkupiciela, Kościół, którego figurą i wzorem jest Najświętsza Dziewica”
(Redemptoris Custos, nr 1).

Opublikowano Aktualności | 15 Komentarzy

13 kwietnia 1904 r. papież Pius X zatwierdził święto Matki Boskiej Częstochowskiej

13 kwietnia 1904 roku papież św. Pius X zatwierdził święto Matki Boskiej Częstochowskiej, do czego w znacznej mierze przyczynił się bł. Honorat Koźmiński

W liście o. Euzebiusza Rejmana przeora klasztoru jasnogórskiego z 23 kwietnia 1906 r. skierowanego do o. Honorata Koźmińskiego czytamy: „Najczcigodniejszy Ojcze Dobrodzieju! Grono pań polskich pod przewodnictwem p. Marii Kleniewskiej rzuconą myśl Najczcigodniejszego Ojca wzięły do serca i pragną zorganizować pielgrzymkę ogólną do Cudownego Obrazu Najświętszej Panny Częstochowskiej dla złożenia Jej hołdu czci i wierności, dla podziękowania za opiekę i łaski doznane […]. Prawdziwie Pan Bóg natchnął myśl tak zbawienną Najprzewielebniejszemu Ojcu, nic bowiem lepszego i właściwszego nie pozostało nam, przygniecionym tylu nieszczęściami, jak w ten sposób ulżyć sercom strapionym i wyjednać sobie pomoc z nieba. Ku temu pomaga i ta jeszcze okoliczność, że w roku bieżącym odsłonimy wieżę nową i chcemy urządzić uroczyste jej poświęcenie. Otóż na takie pielgrzymki nadaje się najlepiej uroczystość owa poświęcenia, którą chcemy odbyć w rocznicę właśnie pożaru 15 sierpnia br. […]. W tej myśli odpowiem na pismo owych pań pobożnych, o czym czułem się w obowiązku zawiadomić Najczcigodniejszego Ojca, a zarazem powinszować tak pięknej myśli i podziękować za nią najgoręcej […]. Skorzystamy z tego i ogłosimy święto zatwierdzone przez Ojca św. Piusa X Matki Boskiej Częstochowskiej na środę po 24 sierpnia naznaczone, I klasy z oktawą. Świętem interesował się wielce Najczcigodniejszy Ojciec, bo nawet oficjum układał, przeto dla pociechy Jego serca i tę wiadomość komunikuję.[-] o. E. Rejman.

Starania inspirowane przez bł. Honorata

Od dawna nurtowała go myśl, którą ujawnił w Odezwie do swych zgromadzeń: „Wszystkie prawie cudowne miejsca Maryi mają wyznaczony jeden dzień w roku na pamiątkę cudownego Jej zjawienia, znalezienia Jej Obrazu lub w ogóle jakiegoś wypadku, od którego dalsze cuda wzięły początek. Przez to niejako składa się Jej podziękowanie za wszystkie łaski tam doznane i oddaje się za nie cześć publiczną. A my, co mamy najcudowniejszy Obraz na całym świecie, pozbawieni byliśmy dotąd tej pociechy”. Przy nadarzających się okazjach o. Honorat radził różnym osobom i zachęcał je do rozszerzania kultu Pani Jasnogórskiej. W 1902 r. przyjechały do Nowego Miasta n. Pilicą dwie siostry ze Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusa (Posłanniczki Maryi), założonego przez o. Honorata 2 lutego 1874 roku. Siostry przywiozły ze sobą Obraz Matki Bożej Częstochowskiej potarty o cudowny Obraz i prosiły, by o. Honorat przez jakiś czas odprawiał przed nim Mszę św. Pytały go także, w jaki sposób mogą najlepiej odwdzięczyć się Matce Bożej za wiele dobrodziejstw, jakie otrzymują. Sługa Boży po namyśle odpowiedział, że najlepszą formą wdzięczności będzie staranie się o ustanowienie specjalnego święta Matki Bożej Częstochowskiej.
Siostry, mające kontakt z różnymi wpływowymi osobami, podjęły się starań w tej sprawie. Za radą o. Honorata odniosły się do o. Euzebiusza Rejmana, przeora klasztoru jasnogórskiego, najbardziej kompetentnego w tej sprawie. O. Honorat z końcem 1902 r. opracował formularz Mszy św. i oficjum brewiarzowe o Matce Bożej Częstochowskiej. Zapewne za pośrednictwem wspomnianych sióstr przesłał je o. Rejmanowi, z którym już wcześniej utrzymywał korespondencję. Ustalił też ewentualną datę dzienną obchodu tegoż święta. Jego zdaniem powinno się je obchodzić w środę po święcie św. Bartłomieja Apostoła. „W tym dniu bowiem Obraz, który miał być dalej wieziony, stanął cudownie na Jasnej Górze i nie dał się poruszyć z miejsca, oznajmiając tym wolę Matki Najświętszej, że u nas pragnie na stałe zamieszkać”.
O. Euzebiusz przyjął tę inicjatywę bardzo życzliwie. Przedłożone mu teksty przesłał do korekty ks. Zygmuntowi Mścichowskiemu w Warszawie. Nie wiadomo dlaczego to uczynił, czy miał wątpliwości, czy tylko dla zwykłego upewnienia się. Jak pisze o. Honorat, ks. Z. Mścichowski uznał teksty za dobre. Dokonał tylko jednej zmiany. Zamiast tekstów drugiego nokturnu zaczerpniętych przez o. Honorata z pism św. Efrema, zamieścił historię Obrazu. Również przewidział czytanie historii Obrazu w drugim nokturnie przez całą oktawę.
Pomysł o. Honorata był bardziej szczęśliwy, odpowiadający nawet współczesnemu duchowi liturgii. Ks. Mścichowski zapewne kierował się ówczesną praktyką, że drugi nokturn winien zawierać biografie lub teksty historyczne. Nie znamy oryginalnych tekstów, opracowanych przez o. Honorata, gdyż jak się wydaje, po ich przepisaniu zostały zniszczone.
Dotychczasowe znane źródła, w tym list o. Rejmana do o. Honorata, świadczą o inicjatywie tego ostatniego. Przeor jasnogórski w liście z 23 kwietnia 1906 r. pisze wyraźnie: „W tej myśli odpowiem na pismo owych pań pobożnych, o czym czułem się w obowiązku zawiadomić Najczcigodniejszego Ojca, a zarazem powinszować tak pięknej myśli i podziękować za nią najgoręcej”.

Prośba skierowana do Stolicy Apostolskiej

Opracowane teksty liturgiczne wraz z dokumentacją historyczną wraz z obszernym memoriałem o. Euzebiusza Rejmana, przeora jasnogórskiego z 13 lutego 1903 r. i listem polecającym biskupa Stanisława Zdzitowieckiego, ordynariusza kujawsko-kaliskiego zostały przesłane do Stolicy Apostolskiej. Oczywiście wysłano je potajemnie przed władzami carskimi, które wcześniej zabroniły wszelkich kontaktów z Rzymem. Przesyłka dotarła szczęśliwie do Świętej Kongregacji Obrzędów. W prośbie wyszczególniono dwa dezyderaty:
1) Ustanowienie liturgicznego święta Matki Bożej Częstochowskiej i zatwierdzenie dla niego własnych tekstów. 2) Dodanie drugiego tytułu: „Wniebowzięcia Matki Bożej czyli Częstochowskiej” do istniejącego już tytułu świątyni jasnogórskiej „Podwyższenia Krzyża”.
Załączone teksty wkrótce zostały wydane drukiem. Po kilku miesiącach Kongregacja zażądała od o. Rejmana wyjaśnień o sławie cudownego Obrazu i cudach jakie miały miejsce na Jasnej Górze. Przeor jasnogórski szybko przesłał książki i różne pisma sięgające 1515 roku, świadczące o nadzwyczajnych łaskach, jakie dokonały się na Jasnej Górze.
Zebrane materiały do Kongregacji najpierw zostały zbadane przez Komisję Liturgiczną, która pod adresem tekstów liturgicznych wysunęła tylko nieznaczne zastrzeżenia i poprawki.
Komisja zwróciła też uwagę na potrzebę przebadania wiarygodności tekstów historycznych zamieszczonych w drugim nokturnie. W konsekwencji nie znalazła ona zastrzeżeń w zatwierdzeniu tego święta zgodnie z przedłożonymi prośbami. Na posiedzeniu Świętej Kongregacji Obrzędów 12 kwietnia 1904 r. podjęto decyzję o przyznaniu świątyni jasnogórskiej drugiego tytułu: Wniebowzięcia Matki Bożej z zachowaniem pierwszego: Świętego Krzyża. Nadto ustanowiono święto Najświętszej Maryi Panny Jasnogórskiej, a liturgiczne teksty Mszy św. i oficjum zalecono wziąć ze święta Wniebowzięcia NMP z dodaniem własnej szóstej lekcji brewiarzowej. Dekretem z dnia 13 kwietnia 1904 r. papież Pius X zatwierdził tę decyzję. Święto zostało ustanowione jako pierwszej klasy wraz z oktawą.
Ustanowienie święta Matki Bożej Częstochowskiej niewątpliwie było sukcesem w porównaniu z wynikami starań w poprzednich wiekach. Chociaż Kongregacja nie przychyliła się w pełni do przedłożonych próśb, dla wielu czcicieli był to powód do wielkiej radości.
Za: https://m.niedziela.pl/artykul/1105//W-setna-rocznice-ustanowienia

Opublikowano Aktualności | 117 Komentarzy

Ks. Donald Calloway: Polsko, potrzebujesz Teraz św. Józefa! I

Cały nasz kraj musi zawierzyć się św. Józefowi!
O wielkich cudach za wstawiennictwem św. Józefa, proroctwach na jego temat, ostatecznej walce dobra ze złem i ogromnej potrzebnie odnowy Kościoła opowiada ks. Donald Calloway, autor książki „Konsekracja św. Józefowi”

Opublikowano Aktualności | 17 Komentarzy

O. Mirosław Kopczewski OFM: Mistyczka, która uratowała tysiące dusz!

Opublikowano Aktualności | 18 Komentarzy

11 kwietnia 2021: Święto Miłosierdzia Bożego

Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej,
dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar
(Dzienniczek, nr 699)

Święto Miłosierdzia ma najwyższą rangę pomiędzy wszystkimi formami kultu Miłosierdzia Bożego ze względu na wielkość obietnic i miejsce w liturgii Kościoła. Jest to łaska większa od odpustu zupełnego. Ten polega bowiem tylko na darowaniu kar doczesnych należnych za popełnione grzechy, ale nie jest nigdy odpuszczeniem samychże win.
Najszczególniejsza łaska jest zasadniczo również większa niż łaski sześciu sakramentów z wyjątkiem sakramentu chrztu: albowiem odpuszczenie wszystkich win i kar jest tylko sakramentalną łaską chrztu świętego. W przytoczonych zaś obietnicach Chrystus związał odpuszczenie win i kar z Komunią świętą przyjętą w święto Miłosierdzia, czyli pod tym względem podniósł ją do rzędu „drugiego chrztu”.

PAN JEZUS ŻĄDA USTANOWIENIA ŚWIĘTA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA

W pewnej chwili usłyszałam te słowa: córko Moja, mów światu całemu o niepojętym miłosierdziu Moim. Pragnę, aby święto miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego; która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii św., dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar, w dniu tym, otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski; niech się nie lęka zbliżyć do Mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jako szkarłat. Miłosierdzie Moje jest tak wielkie, że przez całą wieczność nie zgłębi go żaden umysł, ani ludzki, ani anielski. Wszystko co istnieje wyszło z wnętrzności miłosierdzia Mego. Każda dusza w stosunku do Mnie, rozważać będzie przez wieczność całą miłość i miłosierdzie Moje. Święto miłosierdzia wyszło z wnętrzności Moich, pragnę, aby, uroczyście obchodzone było w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Nie zazna ludzkość spokoju, dopokąd nie zwróci się do Źródła Miłosierdzia Mojego. (Dz 699)

AKT ODDANIA SIĘ MIŁOSIERDZIU BOŻEMU

O najmiłosierniejszy Jezu, Twoja dobroć jest nieskończona, a skarby łask nieprzebrane. Ufam bezgranicznie Twojemu miłosierdziu, które jest ponad wszystkie dzieła Twoje. Oddaję się Tobie całkowicie i bez zastrzeżeń, ażeby w ten sposób móc żyć i dążyć do chrześcijańskiej doskonałości. Pragnę szerzyć Twoje miłosierdzie poprzez spełnianie dzieł miłosierdzia, tak wobec duszy, jak i ciała, zwłaszcza starając się o nawrócenie grzeszników, niosąc pociechę potrzebującym pomocy, chorym i strapionym. Strzeż mnie więc, o Jezu, jako własności swojej i chwały swojej. Jakkolwiek czasami drżę ze strachu, uświadamiając sobie słabość moją, to jednocześnie mam bezgraniczną ufność w Twoje miłosierdzie. Oby wszyscy ludzie poznali zawczasu nieskończoną głębię Twego miłosierdzia, zaufali Mu i wysławiali Je na wieki. Amen.

Zawierzenie świata Miłosierdziu Bożemu

Święto Miłosierdzia obchodzone jest w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, czyli II Niedzielę Wielkanocną, zwaną obecnie Niedzielą Miłosierdzia Bożego. Wpisał je do kalendarza liturgicznego najpierw kard. Franciszek Macharski dla archidiecezji krakowskiej (1985), a potem niektórzy biskupi polscy w swoich diecezjach. Na prośbę Episkopatu Polski Ojciec Święty Jan Paweł II w 1995 roku wprowadził to święto dla wszystkich diecezji w Polsce. W dniu kanonizacji Siostry Faustyny 30 kwietnia 2000 roku Papież ogłosił to święto dla całego Kościoła.

Inspiracją  dla ustanowienia  tego święta  było pragnienie  Jezusa, które przekazała Siostra Faustyna. Pan Jezus powiedział do niej: Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia (Dz. 299). Pragnę, aby święto Miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła  miłosierdzia  Mojego. Która dusza  przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski (Dz. 699). W wielu objawieniach Pan Jezus określił nie tylko miejsce święta w kalendarzu liturgicznym Kościoła, ale także motyw i cel jego ustanowienia, sposób przygotowania i obchodzenia oraz wielkie obietnice. Największą z nich jest łaska „zupełnego odpuszczenia win i kar” związana z Komunią świętą przyjętą w tym dniu po dobrze odprawionej spowiedzi (bez przywiązania do najmniejszego grzechu), w duchu nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, czyli w postawie ufności wobec Boga i czynnej miłości bliźniego. Jest to – jak tłumaczy ks. prof. Ignacy Różycki – łaska większa od odpustu zupełnego. Ten polega bowiem tylko na darowaniu kar doczesnych należnych za popełnione grzechy, ale nie jest nigdy odpuszczeniem samychże win. Najszczególniejsza łaska jest zasadniczo również większa niż łaski sześciu sakramentów z wyjątkiem sakramentu chrztu: albowiem odpuszczenie wszystkich win i kar jest tylko sakramentalną łaską chrztu świętego. W przytoczonych zaś obietnicach Chrystus związał odpuszczenie win i kar z Komunią świętą przyjętą w święto Miłosierdzia, czyli pod tym względem podniósł ją do rzędu „drugiego chrztu”. Przygotowaniem do tego święta ma być nowenna polegająca na odmawianiu przez 9 dni, poczynając od Wielkiego Piątku, Koronki do Miłosierdzia Bożego. Święto Miłosierdzia Mojego wyszło z wnętrzności [Moich] dla pociechy świata całego (Dz. 1517) – powiedział Pan Jezus do Siostry Faustyny.

Święto Miłosierdzia ma najwyższą rangę pomiędzy wszystkimi formami kultu Miłosierdzia Bożego ze względu na wielkość obietnic i miejsce w liturgii Kościoła. Po raz pierwszy Pan Jezus mówił o pragnieniu ustanowienia tego święta w Płocku, gdy przekazywał swą wolę co do powstania obrazu: Ja pragnę – mówił w lutym 1931 roku do Siostry Faustyny – aby było Miłosierdzia święto. Chcę, aby ten obraz, który wymalujesz pędzlem, żeby był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, ta niedziela ma być świętem Miłosierdzia (Dz. 49). W następnych latach Pan Jezus powracał do tej sprawy w kilkunastu objawieniach, w których  nie tylko  określił miejsce  tego  święta w kalendarzu liturgicznym, ale także podał przyczynę jego ustanowienia, sposób przygotowania i obchodzenia oraz łaski do niego przywiązane.

Wybór pierwszej niedzieli po Wielkanocy nie jest przypadkowy – na ten dzień przypada bowiem oktawa Zmartwychwstania Pańskiego, które wieńczy obchody Misterium Paschalnego Chrystusa. Ten okres w liturgii Kościoła wyraźniej niż pozostałe ukazuje tajemnicę miłosierdzia Bożego, która najpełniej została objawiona właśnie w męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Ustanowienie święta Miłosierdzia Bożego w bezpośrednim sąsiedztwie  liturgii  męki  i  zmartwychwstania  Chrystusa  podkreśla  źródło i motyw przeżywanych tajemnic wiary. Jest nim, oczywiście, miłosierdzie Boga. Inaczej mówiąc – nie byłoby dzieła odkupienia, gdyby nie było miłosierdzia Boga. Ten związek dostrzegła św. Siostra Faustyna, która w „Dzienniczku” napisała: Widzę, że złączone jest dzieło odkupienia z dziełem miłosierdzia, którego żąda Pan (Dz. 89).

Jakie racje przemawiają za ustanowieniem nowego święta w kalendarzu liturgicznym Kościoła? Podaje je Pan Jezus, mówiąc: Dusze giną mimo Mojej gorzkiej męki. Daję im ostatnią deskę ratunku, to jest święto Miłosierdzia Mojego. Jeżeli nie uwielbią miłosierdzia Mojego, zginą na wieki (Dz. 965). Ostatnią deską  ratunku  jest  ucieczka  do  Miłosierdzia  Bożego.  By jednak z niej skorzystać, trzeba wiedzieć, że ona jest, trzeba poznać Boga w tajemnicy Jego miłosierdzia i zwrócić się do Niego z ufnością, a temu poznaniu sprzyja ustanowienie osobnego święta, bo ono zwraca szczególną uwagę na ten przymiot Boga

Święto Miłosierdzia jest nie tylko dniem wielkiej czci Boga  w tajemnicy Jego miłosierdzia, ale także dniem ogromnej łaski, ponieważ Pan Jezus związał z nim wielkie obietnice. Największa dotyczy łaski zupełnego odpuszczenia win i kar: Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar (Dz. 699). Ta łaska – wyjaśnia ks. prof. I. Różycki – jest czymś znacznie większym niż odpust zupełny. Ten polega bowiem tylko na darowaniu kar doczesnych należnych za popełnione grzechy, ale nie jest nigdy odpuszczeniem samychże win. Najszczególniejsza łaska jest zasadniczo również większa niż łaski sześciu sakramentów z wyjątkiem sakramentu chrztu: albowiem odpuszczenie wszystkich win i kar jest tylko sakramentalną łaską chrztu świętego. W przytoczonych zaś obietnicach Chrystus związał  odpuszczenie  win i kar  z Komunią świętą  przyjętą w święto Miłosierdzia, czyli pod tym względem podniósł ją do rzędu „drugiego chrztu”. Jest oczywiste, że Komunia święta przyjęta w święto Miłosierdzia musi być nie tylko godna, ale także spełniać podstawowe wymagania nabożeństwa do Miłosierdzia, by dawała całkowite darowanie win i kar. Trzeba tutaj wyjaśnić, że spowiedź nie musi być odprawiana w dniu święta Miłosierdzia, można to uczynić wcześniej; ważne jest, aby dusza była czysta, bez przywiązania  do jakiegokolwiek  grzechu. Nie można też pominąć troski o przeżywanie tego święta w duchu nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, czyli w duchu ufności wobec Boga i miłosierdzia względem bliźnich. Dopiero taka postawa pozwala oczekiwać spełnienia obietnic Chrystusowych związanych z tą formą kultu Miłosierdzia Bożego.

Pan Jezus powiedział,  że w tym  dniu otwarte są  wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski; niech się nie lęka zbliżyć do Mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jako szkarłat (Dz. 699). W tym dniu wszyscy ludzie, nawet ci, którzy wcześniej nie mieli nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego i dopiero się nawracają, mogą uczestniczyć we wszystkich łaskach, jakie Pan Jezus na to święto przygotował. Jego obietnice dotyczą nie tylko łask nadprzyrodzonych, ale i doczesnych dobrodziejstw, których zakres nie został ograniczony. Ludzie ufający mogą prosić o wszystko dla siebie i innych, byleby przedmiot modlitwy zgodny był z wolą Bożą, czyli dobry dla człowieka w perspektywie wieczności. Łaski potrzebne do zbawienia są zawsze zgodne z wolą Bożą, bo Bóg niczego tak nie pragnie, jak zbawienia dusz, za które Jezus oddał swoje życie. Tak więc w święto Miłosierdzia wszystkie łaski i dobrodziejstwa są dostępne dla wszystkich ludzi i wspólnot, byleby o nie prosili z ufnością.

s. M. Elżbieta Siepak ZMBM

Pełna analiza teologiczna w pracy:
ks. Ignacy Różyczki: Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego,
Kraków 2008, s. 99-104.
Źródło: Faustyna.pl

Litania do Miłosierdzia Bożego

Kyrie, eleison, Chryste, eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.

Miłosierdzie Boże, najwyższy przymiocie Stwórcy, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, niezgłębiona miłości Uświęciciela, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, niepojęta tajemnico Trójcy Świętej, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, wyrazie największej potęgi Boga, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w stworzeniu duchów niebieskich, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, powołujące nas z nicości do istnienia, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, ogarniające wszechświat cały, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, darzące nas życiem nieśmiertelnym, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, chroniące nas przed zasłużonymi karami, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, dźwigające nas z nędzy grzechu, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, usprawiedliwiające nas w Słowie Wcielonym, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, wypływające z ran Chrystusowych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, tryskające z Najświętszego Serca Jezusowego, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, dające nam Najświętszą Maryję Pannę za Matkę Miłosierdzia, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w objawieniu tajemnic Bożych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w ustanowieniu Kościoła powszechnego, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w ustanowieniu sakramentów świętych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, przede wszystkim w sakramencie chrztu i pokuty, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w sakramencie Ołtarza i kapłaństwa, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w powołaniu nas do wiary świętej, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w nawróceniu grzeszników, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w uświęceniu sprawiedliwych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w udoskonaleniu świątobliwych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, zdroju chorych i cierpiących, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, ukojenie serc udręczonych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, nadziejo dusz zrozpaczonych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, towarzyszące wszystkim ludziom zawsze i wszędzie, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, uprzedzające nas łaskami, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, pokoju konających, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, rozkoszy niebiańska zbawionych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, ochłodo i ulgo dusz czyśćcowych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, korono Wszystkich Świętych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, niewyczerpane źródło cudów, ufamy Tobie!

Baranku Boży, któryś okazał największe miłosierdzie w odkupieniu świata na krzyżu – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który się miłosiernie ofiarujesz za nas w każdej Mszy świętej – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który z nieprzebranego miłosierdzia gładzisz grzechy nasze – zmiłuj się nad nami.

K: Miłosierdzie Boże ponad wszystkie dzieła Jego.
W: Przeto miłosierdzie Pańskie na wieki wychwalać będziemy.

Módlmy się:
Boże, w którym miłosierdzie jest niezgłębione, a skarby litości nieprzebrane, wejrzyj na nas łaskawie i pomnóż w nas ufność w miłosierdzie Twoje, byśmy nigdy, nawet w największych trudnościach nie poddawali się rozpaczy, lecz zawsze ufnie zgadzali się z wolą Twoją, która jest samym miłosierdziem. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Króla miłosierdzia, który z Tobą i Duchem Świętym okazuje nam miłosierdzie teraz i na wieki. Amen.

Opublikowano Aktualności | Otagowano , , | 21 Komentarzy